اخبار

رئیس سازمان فضایی : طراحی مفهومی ماهواره «پارس۱» به اتمام رسید/ پرتاب تا پایان دولت


 

رئیس سازمان فضایی ایران از اتمام طراحی مفهومی ماهواره سنجش از دور «پارس ۱» خبر داد و گفت: این ماهواره با همکاری ۴ دانشگاه ساخته می شود و پیش بینی می کنیم تا ۴ سال دیگر به فضا پرتاب شود. محسن بهرامی در گفتگو با  خبرنگار مهر ، با اشاره به آخرین وضعیت پروژه های فضایی در کشور گفت: پروژه های بخش فضایی کشور نیازمند کار طولانی مدت است و منحصر به یک دولت نخواهد بود. بر این اساس بسیاری از پروژه ها از دولتهای قبل تعریف شده و ما در این دولت، آن را ادامه می دهیم.  وی با بیان اینکه به دلیل سرمایه گذاری روی این پروژه ها صلاح نیست آن را کنار گذاشته و پروژه جدیدی تعریف کنیم، ادامه داد: هم اکنون چندین پروژه ماهواره ای دانشگاهی که در دولتهای گذشته تعریف شده است، در دست اقدام قرار دارد. رئیس سازمان فضایی ایران از عملیاتی شدن پروژه ماهواره ای «ناهید ۱» خبر داد و گفت: این ماهواره مخابراتی تقریبا آماده پرتاب است و تستهای نهایی را می گذراند و پیش بینی مان این است که تا پایان امسال آماده پرتاب شود. از سوی دیگر، پروژه ماهواره مخابراتی «ناهید ۲» که در دولت یازدهم تعریف شده است نیز مراحل طراحی و ساخت را می گذراند و امیدواریم در سال ۹۸ آماده پرتاب شود. وی با اشاره به پروژه ماهواره سنجش از دور «پارس یک» نیز گفت: مطابق با دستور رئیس جمهور برای آنکه در حوزه ساخت ماهواره، دانشگاهها به صورت متفرق و پراکنده کار نکنند، کنسرسیوم مشارکتی با همکاری دانشگاهها ایجاد شده و ماهواره «پارس یک» را از طریق این کنسرسیوم جلو می بریم. معاون وزیر ارتباطات با بیان اینکه برای طراحی مفهومی این ماهواره، امسال با ۴ دانشگاه قرارداد منعقد کرده و تعریف جدید و به روزی از طراحی این ماهواره آماده شده است، اظهار داشت: طراحی مفهومی ماهواره سنجش از دور «پارس یک» نهایی شد. وی گفت: برمبنای تقسیم کار صورت گرفته در این پروژه مشارکتی، وارد مراحل نهایی تقسیم کار برای طراحی این ماهواره با نظر دانشگاهها هستیم که تا یک ماه دیگر نحوه واگذاری هر قسمت از پروژه را به یک دانشگاه، اعلام می کنیم. بهرامی اضافه کرد: با توجه به زمان باقی مانده تا پایان دولت دوازدهم، پیش بینی مان این است که پروژه مذکور تا پایان دولت دوازدهم به سرانجام برسد. رئیس سازمان فضایی ایران در مورد انعقاد قرارداد برای ساخت ماهواره ملی سنجشی با یک شرکت بین المللی نیز گفت: قرارداد همکاری یک شرکت خارجی برای ساخت ماهواره سنجشی ملی هنوز نهایی نشده است اما با توجه به اقدامات صورت گرفته، به نظر می رسد این قرارداد تا یک ماه آینده نهایی شود و به زودی آن را اعلام رسمی خواهیم کرد.

 

                                                                                                               129963

خبرگزاری مهر

با عرض ۵ کیلومتر؛ ۲۶ آذر سیارکی از کنار زمین می گذرد


 

دانشمندان روس اعلام کرده اند در ۲۶ آذر ماه سیارکی با عرض ۵ کیلومتر از کنار زمین می گذرد. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از اسپیس، یک سیارک با عرض ۵ کیلومتر قبل از سال نو مسیحی از کنار زمین می گذرد. محققان دانشگاه ایمانوئل کانت بالتیک در روسیه اعلام کرده اند این سیارک که ۳۲۰۰Phaethon نام گرفته  و به طور دقیق ۱۷ دسامبر(۲۶ آذرماه) از کنار زمین می گذرد.   ناسا قبلا این شی فضایی را یک  سیارک احتمالا خطرناک ارزیابی کرده بود که از فاصله ۱۰.۳ میلیون کیلومتری زمین می گذرد.   مدار عجیب این سیاره  سبب می شود تا از فاصله بسیار نزدیک با خورشید عبور کند.    یکی دیگر از نکات جالب سیارک مذکور  آن است که ویژگی های سیارک و ستاره دنباله دار را دارد.  

 

                                                                                                               129962

خبرگزاری مهر

ماهواره جدید آب و هوایی ناسا به فضا پرتاب شد


 

به گزارش روز یکشنبه گروه علمی ایرنا از پایگاه اینترنتی اسپیس، این ماهواره که PSS-1 نام دارد یک سرمایه گذاری مشترک میان آژانس فضایی ایالات متحده و اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) است، گزارش ها و پیش بینی هایی را در مورد وضعیت آب و هوا ارائه می دهد. این ماهواره سوار بر راکت Alliance Delta II ساعت 1:47 دقیقه بامداد به وقت محلی (9:47 دقیقه گرینویچ) از پایگاه نیروی هوایی واندنبرگ در کالیفرنیا پرتاب شد. ناسا اعلام کرد: این ماهواره روزی 14 بار از مسافت 512 مایلی (824 کیلومتری) بالای زمین از یک قطب به قطب دیگر زمین می رود و روزی دو بار پوشش کاملی از وضعیت آب و هوایی جهان در اختیار محققان قرار می دهد. ناسا افزود: این ماهواره اولین ماهواره از چهار ماهواره نسل بعدی ماهواره های عملیاتی زیست محیطی است که پیشرفت های زیادی در مشاهدات مورد استفاده برای پیش بینی وضعیت آب و هوای و نظارت بر محیط زیست ارائه می دهند. ماهوارهJPSS-1 دارای مجموعه ای از ابزار پیشرفته است که برای اندازه گیری شرایط جوی جهان، شرایط زمین و دریا، درجه حرارت سطح دریا، خاکستر های آتشفشانی، شدت طوفان و موارد بسیار دیگری طراحی شده است. دقت این ماهواره‌ها فوق‌العاده بالاست به طوریکه می ‌توانند تغییر دما را تا 0.1 درجه سانتی‌گراد اندازه ‌گیری کنند. چهار ماهواره کوچکتر به نام CubeSats که بخشی از برنامه آموزشی نانو -ماهواره ناسا هستند، قرار است در این ماموریت آزاد شوند. CubeSats متعلق به چهار دانشگاه آمریکا هستند و بعد از این مستقر شدن این ماهواره آب و هوایی در مدار زمین قرار خواهند گرفت.
دو تلاش قبلی برای پرتاب ماهواره JPSS-1 یک بار به دلیل وزش بادهای شدید و بار دیگر به دلیل مشکلات فنی لغو شده بودند.

                                                                                                                      129961

ایرنا

فیلمی از روند آماده‌سازی فضانوردان ناسا


 

سازمان فضایی آمریکا(ناسا) فیلمی از روند آماده‌سازی فضانوردان را برای انجام ماموریت در ایستگاه فضایی بین‌المللی منتشر کرده است. به گزارش ایسنا و به نقل از ناسا، در این فیلم که یک دید 360 درجه و مشابه واقعیت مجازی به بیننده می‌دهد، فضای آموزش آزمایشگاه NBL ناسا در تگزاس را نشان می‌دهد که فضانوردان با استفاده از لباس فضانوردی در محیط استخر قرار می‌گیرند تا بتوانند در وضعیت مشابه بی‌وزنی ایستگاه فضایی بین‌المللی قرار بگیرند. ایستگاه فضایی بین‌المللی (International Space Station)  یک ایستگاه فضایی است که با مشارکت بیش از ۱۵ کشور ساخته شده است.  این ایستگاه در مدار نزدیک زمین و در ارتفاع ۳۳۰ تا ۴۳۵ کیلومتری از سطح زمین در حرکت است. سرعت آن در مدار برابر 27 هزار و 700 کیلومتر بر ساعت است، که به این ترتیب روزی ۱۵ بار به دور سیاره زمین گردش می‌کند.  بیشتر بخش‌های اصلی این ایستگاه فضایی ساخته شده اما تا سال‌های پایانی دهه کنونی چند بخش جدید به آن افزوده خواهد شد. پس از تکمیل، ایستگاه فضایی بین‌المللی ۴۵۰ تُن وزن خواهد داشت، و ۱۲۰۰ متر مکعب فضای کار، پژوهش و زندگی برای فضانوردان فراهم خواهد آورد. ایستگاه فضایی بین‌المللی سومین شی نورانی در آسمان است که با چشم غیرمسلح دیده می‌شود. این ایستگاه محصول همکاری مشترک سازمان ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا، سازمان فضایی ژاپن، و سازمان فضایی کانادا است. سازمان فضایی برزیل از طریق همکاری با ناسا با این برنامه مشارکت می‌کند. سازمان فضایی ایتالیا، هم به عنوان یک عضو فعال در سازمان فضایی اروپا، و هم بطور مستقل در برنامه ایستگاه فضایی مشارکت می‌کند. سازمان فضایی چین نیز علاقه خود را برای پیوستن به جمع مشارکت‌کنندگان، به ویژه از طریق همکاری با سازمان فضایی روسیه اعلام داشته است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی در حقیقت ترکیبی از چندین پروژه فضایی است که قبلاً توسط کشورهای مختلف برنامه‌ریزی شده بود. فضانوردان مستقر در ایستگاه فضایی عبارتند از: 1- "الکساندر الکساندرویچ میسورکین" (Alexander Alexanderovich Misurkin) خلبان و مهندس پرواز ۳۹ ساله روسی و عضو آژانس فضایی روسیه است. وی فعالیت‌های فضایی خود را از سال ۲۰۰۶ آغاز کرده است و در ماموریت‌های ناوگروه اعزامی ۳۵/۳۶ حضور داشته است و اولین پرواز کمتر از 6 ساعت را به ایستگاه فضایی تجربه کرده است. پیش از آن رسیدن فضاپیماها به ایستگاه فضایی حدود دو روز طول می‌کشید. 2- "مارک توماس وانده‌هی" (Mark Thomas Vande Hei) سرهنگ دوم سابق ارتش آمریکا و استادیار فیزیک در آکادمی علوم نظامی ارتش آمریکا بوده است. وی اکنون ۵۰ ساله بوده و حدود ۱۱ سال است که در "سازمان فضایی آمریکا" (ناسا) به عنوان مسئول برقراری ارتباط با ایستگاه فضایی بین‌المللی مشغول به کار بوده است و این اولین ماموریت فضایی وی محسوب می‌شود. 3- "جوزف مایکل آکابا" (Joseph Michael Acaba) فضانورد ۵۰ ساله عضو ناسا است که اولین فضانورد این سازمان با اصالت پورتوریکویی محسوب می‌شود. وی یک معلم و متخصص در حوزه زمین‌شناسی است و با ۵۰ سال سن سابقه ۶ سال خدمت در نیروی تفنگداران دریایی آمریکا با درجه سرجوخگی را در کارنامه خود دارد. او در سال ۲۰۱۲ در قالب ناوگروه اعزامی ۳۱/۳۲ به مدت چهار ماه به عنوان مهندس پرواز در ایستگاه فضایی بین‌المللی مشغول به خدمت بوده است. 4- "سرگی ریازانسکی" که عضو آژانس فضایی روسیه است و پیش از این در چند ماموریت فضایی از جمله ماموریت "ناوگروه اعزامی ۳۷/۳۸" در ایستگاه فضایی بین‌المللی حضور داشته است که مربوط به سال ۲۰۱۳ بوده و در آن به راهپیمایی فضایی نیز پرداخته است. وی ۴۳ ساله است و در بیوشیمی نیز متخصص است. 5- "پائولو نسپولی" که عضو "آژانس فضایی اروپا" (ایسا) است و پیش از این در ماموریت "ناوگروه اعزامی ۲۷/۲۸" در ایستگاه فضایی بین‌المللی حضور داشته است. وی ۶۰ ساله است و عضو ارتش ایتالیا نیز بوده است. 6- "راندالف برسنیک" که عضو "سازمان فضایی آمریکا" (ناسا) است و تجربه انجام ماموریت با شاتل "آتلانتیس" را در سال ۲۰۰۹ در کارنامه خود دارد. وی همچنین سرهنگ خلبان نیروی دریایی آمریکاست و ۴۹ سال سن دارد. "برسنیک" با آغاز ماموریت "ناوگروه اعزامی ۵۳" به عنوان فرمانده ایستگاه فضایی بین‌المللی در حال فعالیت است.

                                                                                                                                86963

ایسنا

جدیدترین تصاویر رصدخانه اشعه ایکس ناسا

رصدخانه اشعه ایکس "چاندرا" سازمان فضایی آمریکا(ناسا) تصاویری از اهداف رصدی خود منتشر کرده است. به گزارش ایسنا و به نقل از ناسا، "سحابی سیاره‌نما" (planetary nebula) نوعی سحابی منتشر شونده است که از گاز و پلاسما تشکیل شده‌ است و معمولا این نوع سحابی‌ها پس از مرگ ستارگان به وجود می‌آیند. این نام از قرن هجدهم، هنگامی که این سحابی‌ها به علت حلقوی بودن(که خود به خاطر انفجار ستاره‌ است) در تلسکوپ‌های ضعیف به شکل یک سیاره دیده و اشتباه گرفته می‌شدند، به وجود آمده‌ است عمر این سحابی‌ها کوتاه و حدود 10 هزار سال در مقابل با عمر چند میلیون ساله ستاره است. نواحی روشن از گاز یونیده، نه تنها کنار ستارگان تازه متولد شده، بلکه اطراف ستاره‌هایی که آخرین مراحل تحول خود را سپری می‌کنند نیز دیده می‌شود. سحابی سیاره‌ نما عبارت است از یک پوسته گازی به دور یک ستاره آبی داغ و کوچک. در زمان تحول ستاره و در مرحله هلیوم‌سوزی، ممکن است ناپایداری‌هایی بروز کند. برخی ستارگان شروع به تپش می‌کنند، در حالی که در دیگر ستاره‌ها ممکن است تمام اتمسفر بیرونی به فضا پرتاب شود. در حالت اخیر، یک پوسته گازی که با سرعت 20 تا 30 کیلومتر بر ثانیه در حال انبساط است اطراف یک ستاره کوچک و داغ(دمای 50 هزار تا 100 هزار درجه کلوین) تشکیل خواهد شد. در اولین تصویر ناسا تصویر یک سحابی سیاره‌نما را در فاصله 5000 سال نوری را منتشر کرده است که شعاع آن 100 برابر منظومه شمسی بوده و آینده خورشید را نشان می‌دهد. دمای این سحابی به سه میلیون درجه سانتی‌گراد می‌رسد. در دومین تصویر ناسا تصویری از یک ابر الکترونی در حال محو شدن را منتشر کرده است که پس از برخورد دو کهکشان بزرگ با یکدیگر مجددا انرژی خود را بازیافته است. این ابر الکترونی 1.6 میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد. سومین عکس ناسا بقایای یک ابرنواختر را نشان می‌دهد که "تیکو"(Tycho) نام دارد و اولین بار در سال 2000 رصد شده است و براساس اعلام ناسا نسبت به اولین رصد صدها میلیارد کیلومتر گسترش یافته است. ابرنواختر به وضعیتی از یک ستاره بسیار بزرگتر از خورشید اطلاق می‌شود که پس از انفجار یک ابر عظیم و درخشان از گاز را تشکیل می‌دهد که با از دست دادن انرژی خود کم‌کم محو می‌شود. پرجرم‌ترین ستاره‌های عالم، زندگی خود را با انفجاری عظیم به نام ابرنواختر به پایان می‌برند. یک ابرنواختر زمانی رخ می‌دهد که یک ستاره در حال مرگ شروع به خاموش شدن می‌کند. آن گاه به طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور تولید می‌کند و در پس خود یک هسته کوچک نوترونی به جای می‌گذارد. نوترون سنگین‌ترین ماده در فضا است. مقداری نوترون به اندازه یک سر سوزن می‌تواند هزاران تن جرم داشته باشد. ستاره ماده خود را به سوی فضا پرتاب می‌کند و ممکن است درخشندگی آن چند روزی از کل یک کهکشان هم بیشتر باشد. هنوز هم می‌توان بقایای درخشان ستاره‌های منفجر شده را که صدها یا هزاران سال پیش از هم پاشیده‌اند، دید. در کهکشان خودمان به طور میانگین در هر قرن یک یا دو ابرنواختر رخ می‌دهد که برخی از آنها نیز در پس غبار کهکشان پنهان می‌شوند. آخرین ابرنواختر قطعی که در راه‌شیری دیده‌ شد، ابرنواختر کپلر در سال ۱۶۰۴ میلادی بود. اما اخترشناسان، به‌خصوص رصدگران آماتور، تعداد بسیار بیشتری را در دیگر کهکشان‌ها یافته‌اند. در عمل تشکیل یک ابرنواختر به معنای پایان زندگی یک ستاره است.p>

86962

ایسنا

بالا