اخبار

محموله زمینی به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسید

 


 

تجهیزات فنی و تدارکاتی با استفاده از موشک سایوز و فضاپیمای "پروگرس" به ایستگاه فضایی بین‌المللی تحویل داده شد. به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، "آژانس فضایی روسیه" (روسکاسموس) قصد داشت موشک سایوز را روز پنجشنبه گذشته به فضا بفرستد، اما به دلیل مشکلات فنی این پرتاب به تعویق افتاد و یکشنبه عصر پرتاب شد. در این ماموریت از فضاپیمای پروگرس(Progress)  تحت عنوان "پروگرس 68" استفاده شد تا 2697 کیلوگرم مواد غذایی، آب، سوخت و تجهیزات فنی را به ایستگاه فضایی بین‌المللی ببرد که مقدار دقیق آنها به شرح زیر است:

 1349 کیلوگرم مواد خشک شامل قطعات یدکی و فنی

 879 کیلوگرم سوخت

 420 کیلوگرم آب

 24 کیلوگرم هوا

 23 کیلوگرم اکسیژن

طبق اعلام مقامات سازمان فضایی آمریکا (ناسا) سایوز حدود دو روز در راه بوده و عصر دوشنبه به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسید. قرار بود در ابتدا پرواز سایوز به ایستگاه فضایی بین‌المللی با استفاده از روش سریع و در حدود 3.5 ساعت انجام شود، اما به دلیل مشکلات فنی این بار هم سایوز مجبور شد با روش معمول سفر خود را انجام داده و پس از 34 بار گردش به دور زمین خود را به ایستگاه فضایی بین‌المللی برساند.

 

                                                                                                   267963

منبع خبر: ایسنا

یک استارتاپ سوئدی محقق کرد ; ارسال دستگاه شوک قلبی با پهپاد

 


 

با توجه به اینکه در زمان ایست قلبی هر دقیقه می‌تواند برای شخص حیاتی باشد، یک استارتاپ به نام Flirtey در حال کار بر روی یک سیستم است که دفیبریلاتور یا دستگاه الکتروشوک را به وسیله پهپادها مستقیما به محلی که فرد دچار ایست قلبی شده می‌فرستد. به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، استفاده از پهپادها برای کاهش زمان پاسخ اضطراری به ایست قلبی، ایده‌ای است که در چند سال گذشته مورد بررسی قرار گرفته است. در سال 2014، یک دانشجوی کارشناسی ارشد از دانشگاه دلفت هلند، نمونه اولیه "پهپاد آمبولانس"(Ambulance Drone ) را طراحی کرد که به محل حادثه رفته و با استفاده از یک وب‌کم که در آن تعبیه شده بود، به امدادگران این امکان را می‌داد تا نحوه استفاده از الکتروشوک را به افراد حاضر در محل آموزش دهند. اوایل امسال محققان در موسسه کارولینسکا در سوئد با انجام یک پژوهش جدید نشان دادند که پهپادهای حامل الکتروشوک می‌توانند چهار برابر سریع‌تر از سرویس‌های اضطراری سنتی به محل حادثه برسند. از آنجایی که مرگ مغزی و مرگ ممکن است در عرض چند دقیقه پس از ایست قلبی اتفاق بیفتد، بنابراین هر ثانیه در این مواقع مهم است. بنابراین محققان در این استارتاپ جدید قصد دارند زمان رسیدگی به این وضعیت اضطراری را به حداقل رسانده و در کوتاه‌ترین زمان ممکن به افرادی که دچار ایست قلبی شدند خدمت رسانی کنند. عملکرد این سیستم به گونه ای است که زمانی که فرد با اورژانس تماس می‌گیرد علاوه بر ارسال یک آمبولانس به محل حادثه یک پهپاد حامل الکتروشوک خودکار که کار با آن برای افراد حاضر در محل ساده است، به آنجا ارسال خواهد شد. این پهپاد مستقیما به محل حادثه رسیده و تا زمانی که یک پزشک به همراه آمبولانس به محل برسد، کار خود را آغاز خواهد کرد. آنها امیدوراند که با استفاده از این فناوری بتوان جان تعداد زیادی از افرادی که به دلیل تاخیر در امدادرسانی جان خود را از دست می‌دهند را نجات داد.

 

                                                                                                  267962

 

منبع خبر: ایسنا

برنامه‌های ناسا برای مقابله با تشعشعات فضایی در مریخ

 


 

سازمان فضایی آمریکا"(ناسا) اعلام کرد که با وجود تمام چالش‌های موجود در زمینه حفاظت از فضانوردان در مریخ، این سازمان با استفاده از فناوری‌های خاص خود ماموریت انسانی در مریخ را با حداقل خطرات اجرایی می‌کند. به گزارش ایسنا و به نقل از فیز، "پت تروتمن"(Pat Troutman) مسئول بخش بررسی ماموریت‌های انسانی ناسا در این رابطه گفت: برخی تصور می‌کنند که تشعشعات فضایی سبب می‌شود که ناسا از ارسال فضانورد به مریخ چشم‌پوشی کند اما این اتفاق رخ نخواهد داد. وی افزود: زمانی که ما تمام فناوری‌های لازم برای حفاظت از فضانوردان را در اختیار داریم کاملا خوشبین هستیم که این ماموریت با موفقیت انجام شود و فضانوردان نیز بتوانند پس از بازگشت به زمین بدون هیچ مشکلی برای مدت‌ها زندگی سالم و راحتی در زمین داشته باشند. تشعشعات کیهانی با تشعشعات خطرناک زمینی بسیار متفاوت هستند. برای مثال با وجود آنکه ایستگاه فضایی بین‌المللی همچنان تحت تاثیر میدان مغناطیسی زمین قرار دارد اما فضانوردان 10 برابر بیشتر از سطح زمین تشعشعات دریافت می‌کنند. در خارج از میدان مغناطیسی، اشعه‌های کهکشانی، ذرات خورشیدی و کمربندهای "ون آلن"(Van Allen) وجود دارند که تشعشعات فضایی در آنها به دام افتاده‌اند. این کمربند ذرات کیهانی مضری را که به سوی زمین می‌تابند جذب می‌کند. پرتوهای جذب شده توسط این حلقه بعضا برای موجودات زنده مرگبار است و به عبارت دیگر درصورت عدم وجود این دو کمربند هرگز در زمین حیات پدیدار نمی‌شد. هر ماهواره‌ای که در کمربند ون آلن قرار گیرد وسط ذرات باردار از بین می‌رود؛ بنابراین سه ناحیه امن برای قرار گرفتن ماهواره‌ها ایجاد می‌شود: بین زمین و کمربند تحتانی ون آلن مدار پایین (LEO)، بین کمربند تحتانی و فوقانی مدار متوسط (MEO)و بین کمربند فوقانی تا فاصله ۳۵ هزار کیلومتری زمین(GEO). حفاظت از فضانوردان در برابر ذرات خورشیدی چالش پیچیده‌ای نیست و با طراحی لباس‌های مخصوص می‌توان با آن مقابله کرد. اما مقابله با اشعه‌های کهکشانی بسیار چالش‌برانگیزتر از ذرات خورشیدی است. این تشعشعات در سراسر کهکشان‌ها وجود دارند و به قدری پرانرژی هستند که می‌توانند به در تمام باقت‌های زنده و حتی آهن و پلاستیک نیز نفوذ کنند و پس از ورود و تجزیه، پروتون و نوترون‌های پرانرژی باقی می‌گذارند که می‌توانند از لباس محافظ نیز عبور کرده و یک محیط غیرایمن برای فضانوردان به وجود بیاورند. حرکت های تشعشعات در بافت‌های زنده سبب تغییر ساختاری در "دی.ان.ای"(DNA) و فرایندهای سلولی می‌شود. ناسا در حال ارزیابی مواد و ساختارهای شیمیایی مختلف برای محافظت از خدمه فضایی از این تشعشعات است. محققان آزمایشگاه تابش اشعه فضایی ناسا در حال توسعه و ارزیابی لوازم حفاظتی برای وسایل نقلیه حمل و نقل، زیستگاه‌ها و لباس فضایی با مدل‌های پیشرفته هستند تا بتوانند با استفاده از آنها جلوی ایجاد تغییرات اساسی در بدن فضانوردان را بگیرند. از جمله راهکارهای محققان استفاده از دستگاه‌های اندازه‌گیری میزان تشعشعات برای هر فضانورد، تلاش برای کاهش زمان مسافرت فضایی و پیش‌بینی وضعیت تشعشعات فضایی در زمان سفر است. بخش سیستم‌های پیشرفته اکتشافات ناسا در حال توسعه فناوری‌های مختلف تشخیص تابش و کاهش تشعشعات است. آشکارساز ارزیابی رادیویی(RAD) یکی از اولین ابزارهایی بود که به طور خاص برای آماده شدن برای اکتشافات انسانی به مریخ فرستاده شد. این ابزار وضعیت تشعشعات را روی سطح مریخ، مانند پروتون‌ها، یون‌های پر انرژی، نوترون‌ها و اشعه‌های گاما تشخیص می‌دهد. بخشی از این تشعشعات ناشی از تابش مستقیم از فضا است و تابش ثانویه حاصل از تعامل با جو مریخ و سطح آن است. تروتمن گفت: مریخ بهترین گزینه‌ای است که ما اکنون برای گسترش حضور درازمدت و انسانی در اختیار داریم. ما قبلا منابع ارزشمندی برای حفظ انسان‌ها مانند آب منجمد در زیر سطح و علایم زمین شناسی و آب و هوایی که شرایط مناسب زندگی را تا حدودی دارند در مریخ یافته‌ایم و آنچه که ما در مورد مریخ می‌آموزیم بیشتر به ما درباره گذشته و آینده زمین می‌گوید و می‌تواند پاسخ دهد آیا زندگی در خارج از سیاره ما وجود دارد یا نه.

                                                                                                    267961

منبع خبر: ایرنا

طراحی صندلی برای استفاده در مریخ!


 

یک طراح سوئیسی به نام "توماس میسی" موفق به طراحی یک صندلی برای مسافران مریخ شده است. به گزارش ایسنا و به نقل از mashable، الون ماسک قصد دارد تا سال 2024 بشر را به مریخ بفرستد بنابراین در آنجا به صندلی نیاز دارد. این صندلی که "Mars Chair" نام دارد از فیبر کربنی ساخته شده است. ساخت لوازمی که بشر در مریخ به آنها نیاز خواهد داشت و انتقال آنها به این سیاره هزینه‌های زیادی را به همراه خواهد داشت. به همین دلیل میسی ایده طراحی صندلی‌های سبک که از فیبر کربنی ساخته می‌شوند را ارائه کرده و با هدف بهینه‌سازی فضا و هزینه آن را طراحی کرده است. میسی و تیمش تخمین زده‌اند که حمل و نقل مبلمان به مریخ حدود 5000 یورو(5899.75 دلار) در هر کیلوگرم هزینه خواهد داشت. اما با این روش حدود 7000 یورو به ازای هر صندلی و همچنین 75 درصد حجم بسته‌بندی در مقایسه با یک صندلی معمولی که بسته‌بندی عادی دارد، صرفه‌جویی می‌شود. میسی هر صندلی را با وزن 500 گرم روی زمین و پایه‌هایی با زاویه هشت درجه برای ثبات بهتر در گرانش پایین طراحی کرده است. علاوه بر این فقط دو میلی‌متر ضخامت دارد، بنابراین می‌توان آن را به راحتی در یک فضاپیما قرار داد. به گفته میسی در انتقال لوازم به مریخ، حجم ذخیره سازی اغلب یک مانع کلیدی محسوب می‌شود. دلیل سبک وزن بودن این صندلی‌ها استفاده از الیاف کربن در ساخت آنها است. میسی در وبسایت خود می‌گوید:"فیبر کربن معمولا یک ماده گران است، با این حال در این رابطه نسبت به وزن و قدرتی که دارد، جایگزین ارزانی برای بسیاری از مواد تولید مبلمان است." وی بر این باور است که تولید این محصول، گامی به سمت نزدیک شدن به مریخ است.

                                                                                                    257963

منبع خبر: ایسنا

پرتاب ماهواره‌های جاسوسی آمریکا ادامه دارد


 

اتحادیه پرتاب موشک‌های آمریکا با استفاده از موشک اطلس 5 یک ماهواره جاسوسی دیگر موسوم به NROL-52 را به فضا پرتاب کرد. به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، این موشک پس از وقوع تاخیرهای چندباره به خاطر شرایط آب و هوایی از هفته گذشته تا به حال، با موفقیت از پایگاه نیروی هوایی در کیپ کاناورال فلوریدا به فضا پرتاب شد. چندی پیش در 24 سپتامبر نیز یک ماهواره جاسوسی از پایگاه فضایی "واندنبرگ"( Vandenberg) به فضا پرتاب شده بود. ماهواره‌های جاسوسی آمریکا از طرف "اداره شناسایی ملی"(NRO) ساخته می‌شوند و هیچ‌گونه اطلاعاتی از ویژگی‌ها و اهداف عملیاتی آنها رسانه‌ای نمی‌شود. این پرتاب هفتادوچهارمین پرتاب موفقیت‌آمیز موشک اطلس 5 محسوب می‌شود. در هفته گذشته چندین موشک از پایگاه‌ها فضایی مختلف در جهان به فضا فرستاده شده‌اند از جمله موشک "سایوز"(Soyuz) برای انتقال تجهیزات به ایستگاه فضایی بین‌المللی و دو موشک "فالکون 9"(Falcon 9) متعلق به شرکت "اسپیس‌ایکس"(SpaceX) که ماهواره‌های خصوصی را به مدار زمین برد.

                                                                                                    257962

منبع خبر: ایسنا

Go to top