اخبار

استفاده از پنج هزار پهپاد غیر نظامی در فعالیت های شغلی در کشور


 

به گزارش ایرنا حامد سعیدی، چهارشنبه در چهارمین کارگاه آموزشی فناوری پهپاد، اصول ایمنی پرواز و مقررات هوایی در شیراز افزود: پهپادهای یاد شده برای کاربری غیر نظامی استفاده می شود و در طرح ساماندهی آنها، طبقات و شاخه های مختلف فعالان این حوزه و مشاغل مرتبط در نظر گرفته شده است. وی، با اشاره به اجرای طرح ساماندهی پهپادهای نظامی در کشور بیان کرد: تاکنون در قالب این طرح یک هزار و 800 پهپاد ساماندهی شده و ساماندهی سایر پهپادها نیز در دست انجام است. سعیدی، در مورد کاربردهای مختلف پهپادهای غیر نظامی، اظهار داشت: تاکنون فعالیت و کاربردهای مختلفی برای این پهپادها تعریف شده که از جمله می توان به کمک رسانی و امداد و نجات، نقشه برداری و معماری شهری، مستند سازی، پوشش خبری، سمپاشی و خدمات کشاورزی و کاربرد در حوزه های حمل بار و پست اشاره کرد. در حاشیه این کارگاه آموزشی از بزرگترین پهپاد غیرنظامی کشور که توسط شرکت دانش بنیان جهان جدید و با صرف اعتباری حدود 750 میلیون ریال ساخته شده رونمایی شد. این پهپاد که بُرد پروازی آن 15 کیلومتر است، توانایی جابه جایی 56 کیلوگرم بار را دارد. پهپاد (پرنده هدایت پذیر از دور) یک وسیله هوایی بدون سرنشین است که از راه دور کنترل می شود. پهپاد از نیروهای ایرودینامیکی برای پرواز در مسیر دلخواه استفاده می‌کند و هدایت آنها یا به وسیله کنترل از راه دور، یا با برنامه های پیش پروازی که از قبل طراحی شده و یا با سامانه های خودکار دینامیک انجام می شود. از پهپادها در برنامه های نظامی و غیرنظامی مانند عملیات امداد و نجات، فرونشاندن آتش سوزی ها، مرزبانی و شناسایی بیشتر حوادث غیرمترقبه طبیعی استفاده می شود.

 

                                                                                                   208963

ایرنا

پرتاب موفقیت آمیز 2 ماهواره با یک موشک در چین


 

به گزارش ایرنا به نقل از تلویزیون مرکزی چین، پرتاب اولین ماهواره بیدو نشان دهنده ورود سیستم ناوبری ماهواره بیدو به عصر جدید تشکیل شبکه جهانی موقعیت یاب است. دو ماهواره یاد شده 24 امین و 25 امین ماهواره موقعیت یاب بیدو است، چهار ساعت پس از پرتاب، این دو ماهواره وارد مدار معین خود شدند.  'جانگ شوئه یو' رییس مرکز پرتاب ماهواره 'شی چانگ' موفقیت این پرتاب را اعلام کرد و گفت: با پرتاب موفقیت‌آمیز این دو ماهواره، گام چین در ایجاد شبکه جهانی ماهواره‌ای موقعیت یاب و عرضه خدمات چین به جهان در این راستا تسریع یافته است. 'یانگ چانگ فنگ' طراح کل سیستم ناوبری ماهواره بیدو چین هم گفت: ماهواره پس از پرتاب و ورود به مدار، به آزمایش های مربوط می پردازد و در زمان مناسب ارایه خدمات را شروع خواهد کرد و درجه دقت موقعیت یابی بیدو به 2.5 الی 5 متر می رسد. توسعه سیستم موقعیت یاب ماهواره بیدو از برنامه های بزرگ چین برای توسعه فناوری فضایی است. این کشور از سال 2009، پروژه پرتاب ماهواره بیدو را به اجرا در آورده و با 8 سال تلاش فناوریهای کلیدی به دست آورده و آزمایش هایی را انجام داده به ویژه آنکه از سال 2015 تا 2016، 5 ماهواره نسل جدید بیدو را با موفقیت پرتاب کرده است. ماهواره بیدو 3 با تقویت قوه موقعیت ‌یاب، بر اساس استاندارد بین المللی قادر است خدمات متنوعی از جمله امداد رسانی را عرضه کند این در حالی است که در این مدل ماهواره از ساعت اتمی روبیدیوم و هیدروژن و رشته فناوری های جدید استفاده شده که از قابلیت بیشتر و قویتری برخوردار می باشد. افزون بر این، سیستم بیدو می تواند با سیستم بین المللی موقعیت یابی دیگر از جمله جی پی اس آمریکا، گلوناس روسیه و همچنین گالیله اروپا که در آینده راه‌اندازی خواهد شده، سازگار شود. طبق برنامه چین، تا سال 2018 میلادی، چین 18 ماهواره دیگر بیدو3 را به فضا پرتاب خواهد کرد که می تواند همه کشورهای مسیر یک کمربند یک جاده را پوشش دهد چین همچنین تا حدود سال 2020 میلادی، پرتاب 30 ماهواره موقعیت یاب بیدو را انجام می دهد و سیستم بیدو از توانایی پوشش سراسر جهان برخوردار خواهد بود. در حال حاضر چین بعد از آمریکا و روسیه سومین کشور دارنده سیستم ناوبری ماهواره ای خود است.

 

                                                                                                 208962

ایرنا

تولید جاذبه مصنوعی؛راهی برای سلامت مسافران مریخ


 

دانشمندان ناسا اعلام کردند که برای جلوگیری از آسیب مغزی فضانوردان باید از سفینه مجهز به فناوری جاذبه مصنوعی در سفر به مریخ استفاده کرد. به گزارش ایسنا و به نقل از تلگراف، سازمان فضایی ناسا اعلام کرد که با توجه به یافته‌های مطالعات اخیر پیرامون تغییرات خطرناک در مغز تحت تاثیر فقدان گرانش،  به دنبال تولید فناوری جاذبه مصنوعی کم‌حجم و کاربردی برای سفر به مریخ است. بسیاری از کارشناسان علوم فضایی معتقدند که سفر به مریخ غیرممکن است، چرا که این سفر نیازمند تجهیزات پیشرفته و پیچیده‌ای است که جایگیری آنها در یک فضاپیما ممکن نیست. با در نظر گرفتن همه کمبودهای این سفر در صورتی‌که حتی مشکلات فناوری برطرف شود باز هم خطرات بیولوژیکی مخصوصا مشکلات مغز و سیستم عصبی، انسان را در این سفر به شدت تهدید می‌کند. در مطالعات اخیر گروهی از دانشمندان وابسته به سازمان فضایی ناسا مشخص شد که بخش‌های مهمی از مغز مثل لوب پیشانی و لوب آهیانه‌ای بیشترین آسیب را در شرایط تغییرات گرانش متحمل می‌شوند. این مطالعات که در دانشگاه کارولینای جنوبی انجام شد از حقایق دیگری نیز پرده برداشته است. به عنوان مثال محققان دریافتند که مناطق تحت تاثیر فقدان جاذبه در تصمیم‌گیری‌های اجتماعی و کنترل رفتارهای ضدانسانی نیز نقش دارند.

 

                                                      208961

ایسنا

محققان دانشگاه کوئینزلند بررسی کردند ، تاثیر چپ یا راست دست بودن زنبورها در فناوری پهپادها


 

اکثر انسان‌ها راست دست هستند، اما زنبورهای عسل چطور؟ پژوهش دانشگاه کوئینزلند استرالیا برای استفاده از نتایج آن در تکنولوژی، روی این موضوع متمرکز شده است. به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، مطالعه جدیدی از دانشگاه کوئینزلند استرالیا نشان می‌دهد که حدود یک چهارم از زنبورهای عسل راست دست هستند، در حالی که یک چهارم دیگر چپ دست و نیمی از آنها هم هیچ ترجیحی ندارند. یافته‌ها می‌تواند تاثیرات بسزایی در هدایت ناوگان هواپیماهای بدون سرنشین یا همان پهپادها داشته باشد. محققان به سرپرستی پروفسور "مندیام سرینیواسان" آزمایشی را ترتیب دادند که زنبورهای عسل باید از یک مسیر محصور به سمت پایین پرواز کنند تا بتوانند از کندو به منبع غذا بروند و بازگردند. در طول مسیر، آنها مجبور به عبور از یکی از دو حفره‌ جانبی بودند هنگامی که این حفره‌ها هم‌اندازه بودند، حدود 55 درصد از زنبورها به طور مرتب تنها یکی از آنها را انتخاب نکردند. نیمی از 45 درصد باقیمانده به طور منظم حفره چپ را انتخاب کردند، در حالیکه نیم دیگر حفره راست را انتخاب کردند لازم به ذکر است که زنبورها به صورت جداگانه نشانه‌گذاری شده بودند، بدین ترتیب مسیر هر یک از آنها می‌توانست ردیابی شود نتایج زمانی که حفره‌ها هم‌اندازه نبودند تغییر کرد. هرچه اندازه یک حفره بیشتر از دیگری بود، زنبورهای بیشتری آن را انتخاب می‌کردند. گفته می‌شود زنبورهایی که به یک طرف بیشتر متمایل هستند، اگر حفره بزرگتر همانی نباشد که آنها معمولا انتخاب می‌کردند، همچنان طول می‌کشد تا تصمیم بگیرند کدام حفره را انتخاب کنند. طبق گفته دانشمندان، این سیستم تمایل به یک طرف خاص ممکن است به پرورش زنبورها کمک کند و به طور بالقوه به ناوگان هواپیماهای بدون سرنشین خودران، زمانیکه از لا به لای شاخ و برگ درختان یا دیگر موانع پرواز می‌کنند، کمک کند. اگر همه زنبورها هیچ تمایلی به طرف خاصی نداشتند، اکثریت آنان فقط از یک حفره عبور می‌کردند و حفره دیگر بدون استفاده می‌ماند. این موضوع باعث می‌شد سرعت آنها کم شود و احتمال آسیب بال‌هایشان در اثر برخورد با یکدیگر افزایش پیدا می‌کرد. اگر همه آنها تمایل مشابهی داشتند، قطعا یک مشکل بزرگ بود و چپ دست یا راست دست بودن زنبورها از کاهش فعالیت و افزایش آسیب آنان می‌کاهد. اکنون که تمایل آنان به نحوی است که مسیرهای ورودی را تقسیم می‌کنند، همه چیز طبق روال و منظم پیش می‌رود.

   

                                                   178963

 

ایسنا

معرفی روشی جدید برای بررسی فعالیت پدیده‌های فضایی


 

محققان آکادمی علوم چین در تحقیقی جدید با همکاری دو دانشگاه دیگر روشی جدید برای بررسی میزان فعالیت سیاه‌چاله‌ها و اختروش‌ها در فضا ارائه کرده‌اند.  به گزارش ایسنا و به نقل از اسپیس، پس از کشف "کمان ای *"( Sagittarius A*) در مرکز کهکشان راه شیری، منجمان به این نتیجه رسیدند که در مرکز اکثر کهکشان‌های حجیم و متراکم، یک سیاه‌چاله کلان جرم وجود دارد که سبب بلعیدن حجم زیادی از مواد و انرژی "هسته فعال کهکشانی"(Active Galtic Nuclei) می‌شوند. در طول دهه‌های گذشته منجمان با بررسی پرتوهای نوری که از این هسته‌های فعال رصد می‌شوند، به میزان فعالیت سیاه‌چاله‌ها پی برده‌اند که پیچیدگی‌ها و چالش‌های فراوانی نیز در این روش وجود دارد. در سال‌های اخیر این روش با استفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای و بررسی خطوط طیفی امواج سیاه‌چاله‌ها بهبود پیدا کرده است اما همچنان چالش‌های زیادی در آن به چشم می‌خورند. سیاه‌چاله‌های کلان جرم معمولا یک حلقه از گاز و غبار در اطراف خود دارند و گرانش سیاه‌چاله سبب سرعت گرفتن این حلقه تا چندین‌هزار کیلومتر بر ثانیه می‌شود و تابش‌های زیادی را در طول موج‌های مختلف به اطراف می‌تاباند که منجمان با رصد آن می‌توانند به وجود سیاه‌چاله پی ببرند. گسترش این گازها با سرعت زیاد و در جهات مختلف سبب بی‌نظمی و ترکیب طول موج‌ها شده و امکان دقیق شدن محاسبات را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. حال محققان چینی موفق به ارائه روشی‌ شده‌اند که می‌تواند انجام این کار را تا حدودی ساده‌تر کند و به منجمان کمک کند تا بتوانند جرم سیاه‌چاله‌ها را با دقت بهتری تخمین بزنند. "مایکل برادرتون"(Micheal Brotherton) یکی از محققان این پروژه گفت: بسیاری از افراد با خود فکر می‌کنند که اگر سیاه‌چاله در مرکز کهکشان قرار دارد چرا اینقدر مرکز کهکشان‌ها نورانی و فعال است. در واقع این بخش نورانی همان هسته فعال و دیسکی است که به دور سیاه‌چاله مرکزی حلقه زده است که در صورتی که انرژی آنها از حد معینی بالاتر برود به اختروش تبدیل می‌شوند. اختروَش (Quasar)، یک هسته فعال به شدت نورانی و دوردست است که وابسته به یک کهکشان جوان است. آنها در ردهٔ یک کلاس هسته کهکشانی فعال قرار دارند. اختروش‌ها پیشتر به عنوان منابع انرژی الکترومغناطیسی شامل امواج رادیویی و نور مرئی با انتقال به سرخ زیاد شناخته می‌شدند که به ستاره‌ها شبیه بودند. باوجود بحث‌های مختلف بر سر وجودیت این شئ آسمانی همگی دانشمندان به یک توافق علمی رسیدند که یک اختروش هاله متراکم شده ماده‌ است که ابرسیاه چاله یک کهکشان جوان را احاطه کرده‌ است. این محقق خاطرنشان کرد: با روش جدید ما به این نتیجه رسیده‌ایم که می‌توان میزان دقت تخمین جرم سیاه‌چاله‌ها حدود 200 تا 300 درصد افزایش داد. در این تحقیق محققان یک مدل کامپیوتری جدید را معرفی کردند که روند تحرکات گازهای پیرامون سیاه‌چاله‌های کلان‌جرم را شبیه‌سازی می‌کند. نیروی سیاه‌چاله سبب تغییر در وضعیت گازهای این ناحیه می‌شود و برخی از آنها را از حلقه پیرامونی به خارج از محدوده می‌فرستد و برخی را نیز به داخل خود می‌کشد. محققان در بررسی‌های خود دریافتند این تحرکات به وضعیت چگالی گازها بستگی دارد و می‌توان براساس نوع گاز، چگالی و سرعت حرکت آن در کهکشان مشخص کرد که سیاه‌چاله مرکزی چه جرمی دارد. در حالی که این تحقیق تمام راز و رمزهای سیاه‌چاله‌ها و هسته‌های فعال را روشن نمی‌کند اما می‌تواند یک قدم بسیار موثر در شناخت بهتر آنها محسوب شود. سیاه‌چاله، ناحیه‌ای از فضا-زمان است که آثار گرانشی آن، چنان نیرومند است که هیچ چیز - حتی ذرات و تابش‌های الکترومغناطیسی مثل نور - نمی‌توانند از میدان گرانش آن بگریزند. نظریه نسبیت عام آلبرت اینشتین پیش‌بینی می‌کند که یک جرم به اندازه کافی فشرده شده، می‌تواند سبب تغییر شکل و خمیدگی فضا-زمان و تشکیل سیاهچاله شود. مرز این ناحیه از فضا- زمان که هیچ چیزی پس از عبور از آن نمی‌تواند به بیرون برگردد را افق رویداد می‌نامند. صفت «سیاه» در نام سیاه‌چاله برگرفته از این واقعیت است که همه نوری که از افق رویداد آن می‌گذرد را به دام می‌اندازد که از این دیدگاه، سیاه‌چاله رفتاری شبیه به جسم سیاه در ترمودینامیک دارد. از سوی دیگر نیز، نظریه میدان‌های کوانتومی در فضازمان خمیده پیش‌بینی می‌کند که افق‌های رویداد نیز تابشی به نام تابش هاوکینگ گسیل می‌کنند که طیف آن همانند طیف جسم سیاهی است که دمای آن با جرمش نسبت وارونه دارد. میزان دما در مورد سیاهچاله‌های ستاره‌ای در حد چند میلیاردم کلوین است و از این رو ردیابی آن دشوار است. اجسامی که به دلیل میدان گرانشی بسیار قوی اجازه گریز به نور نمی‌دهند برای اولین بار درسده ۱۸ (میلادی) توسط جان میچل و پیر سیمون لاپلاس مورد توجه قرار گرفتند. نخستین راه حل نوین نسبیت عام که در واقع ویژگی‌های یک سیاهچاله را توصیف می‌نمود در سال ۱۹۱۶ میلادی توسط کارل شوارتزشیلد کشف شد. هر چند که تعبیر آن به صورت ناحیه‌ای از فضا که هیچ چیز نمی‌تواند از آن بگریزد، تا چهار دهه بعد به خوبی درک نشد. برای دوره‌ای طولانی این چالش مورد کنجکاوی ریاضیدانان بود تا اینکه در میانه دهه ۱۹۶۰، پژوهش‌های نظری نشان داد که سیاهچاله‌ها به راستی یکی از پیش‌بینی‌های ژنریک نسبیت عام هستند. یافتن ستارگان نوترونی باعث شد تا وجود اجرام فشرده شده بر اثر رمبش گرانشی به عنوان یک واقعیت امکانپذیر فیزیکی مورد علاقه دانشمندان قرار گیرد. اینگونه پنداشته می‌شود که سیاهچاله‌های ستاره‌ای در جریان فروپاشی ستاره‌های بزرگ در یک انفجار ابرنواختری در پایان چرخه زندگی‌شان بوجود می‌آیند. جرم یک سیاهچاله پس از شکل‌گیری می‌تواند با دریافت جرم از پیرامونش افزایش یابد. با جذب ستارگان پیرامون و بهم پیوستن سیاهچاله‌های گوناگون، سیاهچاله‌های کلان جرم با جرمی میلیون‌ها برابر خورشید تشکیل می‌شوند. یک سیاهچاله به دلیل اینکه نوری از آن خارج نمی‌گردد نادیدنی است، اما می‌تواند بودن خود را از راه کنش و واکنش با ماده از پیرامون خود نشان دهد. از راه بررسی برهمکنش میان ستاره‌های دوتایی با همدم نامرئی‌شان، اخترشناسان نامزدهای احتمالی بسیاری برای سیاهچاله بودن در این منظومه‌ها شناسایی کرده‌اند. این باور جمعی در میان دانشمندان رو به گسترش است که در مرکز بیشتر کهکشان‌ها یک سیاه‌چاله کلان‌جرم وجود دارد. برای نمونه، دستاوردهای ارزشمندی بازگوی این واقعیت است که در مرکز کهکشان راه شیری ما نیز یک سیاهچاله کلان جرم با جرمی بیش از چهار میلیون برابر جرم خورشید وجود دارد.

 

                                                  178962

ایسنا

بالا